Generally not having the best days and nights…

Advertisements

خيلي وقت ها خيلي ها را دير به دير مي بينيم، دير به دير حرفهامان را مي زنيم، دير به دير قربون هم مي رويم، خلاصه كه وقتي به هم مي رسيم ، مي فهميم دير شده بود انگار !

اما حرفي نمي زنيم!

چون از عمق رابطه خيالمان جمع است. اينكه اينبار كمي ديرتر شد ديدارمان ، كمي بيشتر مانده بود حرفهايمان ، اينها دليلي نبود براي اندازه دوست داشتنمان!

همه ما از اينها داريم، از اين آدمهاي واقعي زندگي!

ادمهايي كه الكي و تكراري حالتان را مي پرسند كه آخرِ تلفن ادرس فلان جا و تلفن فلان دوست را مي گيرند و خلاصه دليل الو گفتنشان خودِ خودت نيستي هم هستند،اما من عاشق آنهايي هستم كه شايد ماهي يكبار اسمشان روي موبايلت مي افتد! اما وقتي اسمش را روي صفحه تلفنت مي بيني ، خيالت از زندگي جمع مي شود.

آنهايي كه عمقشان با تو معلوم است!

آنهايي كه قرار نيست بابتِ احوال نپرسيدن ها سوال پيچت كنند، آنهايي كه وقتي بعداز هر چند وقت كه باشد وقتي مي گويي الو اين را نمي شنوي :

نبايد يه حالي بپرسي!

آنها می گويند : گفتم حالت رو بپرسم

صابر ابر

آدم غربت نشين كه ميشه( از اين كلمه به معناى عامش متنفرم!) بعضى چيزهاى خيلى ساده براش عجيب مهم ميشن. موزيك فارسى، غذاى ايرانى، كتاب فارسى.. 

حتى اگه سالهاى زندگى تو ايران، اخبار دنبال نكنى، تلويزيون ايران نبينى، اهنگ فارسى گوش نكنى، تريپ فرهيخته بردارى و كتاب انگليسى بخونى، بيشتر دنبال پيتزا و پاستا باشى تا فسنجون و قيمه، بيرون كه ميرى ولع عجيبى پيدا ميكنى براى همه اينها. هر روز زرشك پلو با مرغ ميخورى و در به در دنبال پنيرى ميگردى كه شبيه ليقوان باشه و دنبال دستور پخت نون بربرى ميگردى تو يوتيوب. به عمرتم اسم شاعرى رو نشنيده باشى وقتى صد كيلومتر اونور تر شب شعر برگزار ميكنن با كله ميرى. شهرزاد رو جلو تر از ادماى توى ايران ميبينى و اصلا انلاين ميخريش تا حمايت كرده باشى. غربت اينه كه آدم عجيب غربتى ميشه اينجا. غربتى بازى در مياره. هوم سيك هم كه نباشه تلاش ميكنه براى هوم سيك شدن! اين ميشه كه ميشى نماينده قرمه سبزى خوران جهان و تو تمام مراسم ها انگشتر ه دوچشمت رو دستت ميكنى و بابا كرم ميرقصى. حال عجيبيه كه اولش كه آدم هاى خارج نشين رو ميبينى توى ذوقت ميخوره. اما به زودى خودت سرويس هجده پارچه بشقاب هاى مينا رو به اقصى نقاط خونه ت الصاق ميكنى…